زمینه: خلاقیت را می توان یکی از مهم ترین رفتارهای شناختی نامید که شکوفایی جوامع و تسلط بر جنبه های مختلف زندگی پیرامون در سایه توجه به آن امکان پذیر است. تا کنون در چندین مطالعه، اثر فعالیت های خلاقانه بر روی مغز مورد بررسی قرار گرفته است اما تغییرات سیستم خودمختار در این گونه فعالیت ها چندان بررسی نشده است. در این مطالعه با تکیه بر روش های مبتنی بر استخراج ویژگی های آشوبی و غیر خطی از سیگنال نرخ ضربان قلب، تغییرات این سیگنال، قبل و در طول فعالیت خلاقانه بررسی شده است.هدف: به طور خاص هدف از این مطالعه، بررسی تغییرات کمی آنتروپی در حین تفکر خلاق و مقایسه آن با حالت استراحت و در نظر گرفتن آن به عنوان شاخصی با پیشرفت فعالیت خلاقانه است.روش: آنتروپی تقریبی و آنتروپی فازی دو پارامتری است که از آن ها جهت مشخصه بندی بی نظمی و پیچیدگی سیگنال نرخ ضربان قلب (HR) تحت مراحل مختلف از فعالیت خلاقانه استفاده شد.یافته ها: بررسی سیگنال نرخ ضربان قلب 52 نفر در حین انجام فعالیت های سه گانه آزمون خلاقیت تورنس (فرم A تصویری) و مقایسه آن با حالت استراحت نشان از افزایش میانگین داده های حاصل از آنتروپی تقریبی و آنتروپی فازی با پیشرفت تفکر خلاق داشته است. از طرفی مقایسه هر مر حله از خلاقیت با مر حله پیش از خود در طول هر فعالیت در هر دو نوع آنتروپی، نشان دهنده افزایش مقدار میانگین در انتهای هر فعالیت است. در فعالیت 3 از هر دو آنتروپی، مقایسه این مراحل با آخرین مرحله دو دقیقه ای پیش از خود نشان از تغییرات کاملا افزایشی دارد. افزایش این آنتروپی ها بی نظمی و پیچیدگی سیگنال را در طول فعالیت خلاقانه نشان می دهد.نتیجه گیری: پژوهش بیانگر آن است که بین سیگنال های خودمختار در حالت استراحت و مراحل مختلف از تفکر خلاق تفاوت وجود دارد. بنابراین تحلیل آنتروپی سیگنال نرخ ضربان قلب می تواند به عنوان شاخصی برای ارزیابی افراد از نظر خلاقیت مفید واقع شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: مدیتیشن به عنوان یک روش کمک درمانی در مدیریت بیماری های روانپزشکی (نظیر اضطراب و افسردگی) و حفظ سلامت ذهن مورد توجه قرار گرفته است. تاکنون بر اساس ویژگی های سیگنال های بیولوژیکی در هیچ یک از مطالعات، شاخصی برای تخمین عمق مدیتیشن ارایه نشده است. از آنجا که تخمین عمق مدیتیشن می تواند به کنترل سطوح مختلف عمق مدیتیشن و همچنین بازخورد به فرد برای رسیدن یا باقی ماندن به سطح مطلوبی از عمق مدیتیشن به کار رود، از این رو در این تحقیق شاخصی از عمق مدیتیشن براساس ویژگی های سیگنال های الکتروآنسفالوگرام و نرخ ضربان قلب ارایه شد.روش بررسی: بدین منظور، سیگنال های نرخ ضربان قلب و الکتروآنسفالوگرام در سه کانال Fz، Cz و Pz در هنگام مدیتیشن و قبل از آن در قالب دو مجموعه داده مجزا از 25 نفر زن جمع آوری شد. سپس بر اساس ویژگی توان نسبی آلفای سیگنال الکتروآنسفالوگرام و ویژگی زمانی نرخ ضربان قلب الگوریتمی پیشنهاد گردید تا عمق های مختلف مدیتیشن را تخمین بزند.یافته ها: تحلیل سیگنال های بیولوژیکی با استفاده از این الگوریتم نشان داد که از بین 25 فرد شرکت کننده، 22 نفر به عمیق ترین سطح مدیتیشن خود رسیدند و دو نفر از گروه مبتدی و یک نفر از گروه باتجربه با راهنمایی مربی نتوانسته اند به عمیق ترین سطح مدیتیشن خود برسند. این نتایج با تحلیل پرسشنامه نیز تایید می گردد.نتیجه گیری: الگوریتم پیشنهادی، دارای خصوصیاتی نظیر امکان کالیبره شدن برای هر فرد و همچنین عدم نیاز به حجم محاسباتی بالا و زمان زیاد برای اجرا بود.

صرع یک ناهنجاری عصبی است که به دلیل طبیعت نامعلوم و ناگهانی آن باعث ناراحتی و رنج جدی در بیمار می شود. در این مطالعه یک روش جدید برای پیش بینی صرع از طریق آنالیز تغییرات ضربان قلب (HRV) پیشنهاد می شود. از آنجایی که افزایش فعالیت عصبی نورون ها در دوره preictal بیماری صرع بر روی سیستم عصبی ارادی تاثیر می گذارد و سیستم عصبی ارادی نیز بر روی ضربان قلب تاثیر می گذارد می توان نتیجه گرفت که تشنج از طریق مانیتور کردن HRV قابل پیش بینی است. در روش پیشنهادی 12 ویژگی از سیگنال HRV در حوزه های زمان، فرکانس، زمان-فرکانس و غیر خطی برای پیش بینی تشنج صرعی استخراج شده است. برای تشخیص ناهنجاری از الگوریتم کنترل فرآیند آماری چند متغیره (MSPC) استفاده شده است. الگوریتم ارائه شده بر روی پایگاه داده بومی متشکل از 17 بیمار ارزیابی شده است و نتایج به دست آمده نشان می دهد که روش پیشنهادی قادر است با دقت % 88. 2 حملات صرع را پیش بینی کند. از نظر عملی با توجه به سهولت اخذ سیگنال HRV، الگوریتم پیشنهادی نسبت به الگوریتم هایی که با استفاده از پردازش سیگنال های مغزی (EEG) به پیش بینی صرع می پردازند، امیدوارکننده تر است.

هدف مطالعه حاضر، تحلیل دینامیک های سیگنال نرخ ضربان قلب با استفاده از منحنی های بازگشتی است تا توانایی های این روش در شناسایی الگوهای نرخ ضربان قلب در هنگام مدیتیشن مورد بررسی قرار گیرد. در روش پیشنهادی، سیگنال های نرخ ضربان قلب موجود در پایگاه داده فیزیونت مورد استفاده قرار گرفت. دینامیک های این سیگنال ها در دو حالت قبل و در هنگام مدیتیشن با تحلیل کمی سازی بازگشتی مطالعه شد. در اندازه های غیرخطی از منحنی بازگشتی مشاهده می شود که این مقادیر در هنگام مدیتیشن نسبت به قبل از آن بیشتر بوده است؛ یعنی بعد سامانه در هنگام مدیتیشن بیشتر کاهش می یابد. نتایج نشان می دهد که در مدیتیتورهای باتجربه سیگنال های نرخ ضربان قلب از حالت کیاتیک و با پیچیدگی بالا در قبل از مدیتیشن به سمت رفتاری با درجه آشوب گونگی پایین تر و شبه پریودیک در هنگام مدیتیشن تغییر می یابند. این رفتار به علت کاهش تعاملات غیرخطی متغیرها در حالت مدیتیشن و همچنین افزایش فعالیت پاراسمپاتیک و آرامش است.

در این مقاله به بررسی روشهای آماری برای تشخیص قلب سالم از قلب بیمار با استفاده از ریتم ضربان قلب می پردازیم. در ابتدا مروری بر چند روش شناخته شده خواهیم داشت و سپس دو روش جدید را ارایه خواهیم کرد. در روش اول ویژگی خود متشابهی بسیط (ESS) و در روش دوم یک مدل بازگشتی روی ضربان قلب افراد سالم و بیمار مورد بررسی قرار گرفته است. این دو ویژگی با دقت خوبی قادرند بین افراد سالم و بیمار تفاوت قائل شوند.

سابقه و هدف: بررسی صحیح تحمل ورزش قبل و پس از انجام برنامه نوتوانی با استفاده از معیارهای عینی دارای اهمیت زیادی است. هدف این تحقیق، بررسی تاثیرات تمرینات ورزشی استقامتی و مقاومتی بر روی ظرفیت عملکردی، فشار خون، ضربان قلب و میزان مصرف اکسیژن میوکارد در بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونری بود .روش بررسی: در این مطالعه مورد شاهدی، 31 بیمار برنامه نوتوانی شامل تمرینات ورزشی استقامتی و مقاومتی سه بار در هفته، هر جلسه یک ساعت، در مدت دو ماه به همراه مشاوره تغذیه ای و روانی دریافت کردند و 15 بیمار نیز در گروه شاهد قرار گرفتند.یافته ها: پس از دوره نوتوانی در گروه آزمون، به طور معنی داری مدت زمان آزمون ورزش، حداکثر فشار خون سیستولیک، حداکثر ضربان قلب و میزان حاصل ضرب دوگانه افزایش یافت (p<0.001). از طرف دیگر کاهش معنی داری در ضربان قلب استراحتی و فشار خون سیستولیک استراحتی مشاهده شد (p<0.001). معیارهای فوق در گروه شاهد تفاوت معنی داری نداشت .نتیجه گیری: نوتوانی قلب موجب افزایش ظرفیت عملکردی، حاصل ضرب دوگانه و ضربان قلب دوره بازیافت پس از عمل جراحی پیوند عروق کرونر می شود. به علاوه، کاهش معنی داری را در فشارخون سیستولیک و ضربان قلب بیماران در زمان استراحت ایجاد می کند .

تاکنون مطالعات بسیاری بر روی تغییرات ضربان قلب صورت گرفته است. این تغییرات سیگنال قلبی که در دو ضربان متوالی مشاهده می شود را تغییرپذیری ضربان قلب یا Heart Rate Variability (HRV) می نامند. تغییرات کوتاه مدت و بلندمدت در ضربان قلب بازتابی از عملکرد سیستم عصبی اتونوم می باشد، به طوری که یکی از شاخص های سلامت انسان، افزایش و یا کاهش تغییر پذیری ضربان قلب (HRV) است. بنابر این آنالیز این تغییرات می تواند معیار پیش بینی کننده مرگ ناگهانی و یا هشدار در مورد بیماری قریب الوقوعی باشد. لذا با دانستن تکنیکهای آنالیز HRV و تجزیه و تحلیل این تغییرات به صورت غیرتهاجمی می توان اطلاعات صحیحی از تغییر عملکرد سیستم اتونوم بدست آورد.

زمینه و هدف: در واقع بعد از عمل بای پس عروق کرونری بی نظمی و اختلال در ضربان قلب، اختلال در تون عصب واگی و تغییر پذیری ضربان قلب (HRV) به وجود می آید هدف از این پژوهش تاثیر تمرین تناوبی بر ضربان قلب دوره ریکاوری ( HRR) و تغییرپذیری ضربان قلب پس از عمل بای پس   عروق کرونر است.روش کار: بدین منظور 24 نفر بیمار POST CABG که حداقل یک ماه از عمل جراحی آنها گذشته بود. داوطلبین به دو گروه کنترل (n=12) و تمرین (n=12) تقسیم شدند. ابتدا از کلیه داوطلبین ارزیابی های بالینی اولیه به عمل آمد. پس از تست ورزش اولیه و سنجش HRV و HRR، آزمودنی ها به قسمت بازتوانی مرکز قلب تهران مراجعه و به مدت 4 هفته و 3 جلسه در هفته به انجام فعالیت ورزشی پرداختند. از آزمون t وابسته برای تغییرات درون گروهی و آزمون t مستقل جهت مقایسه بین دو گروه، در سطح معناداری 0.05 استفاده شد.یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد چهار هفته تمرین تناوبی تاثیرات سودمندی در پارامترهای تغییر پذیری ضربان قلب (HRV) از قبیل LF/HF ،HF ،LF ،TP دارد. همین طور پروتکل تمرینی طراحی شده موجب کاهش معنی داری در ضربان قلب دوره بازیافت ( HRR) در دقایق 1-3 می شود.نتیجه گیری: با بهبود وضعیت دو شاخص مهم (HRV، HRR) مرگ و میر پس از پروتکل تمرینی این مطالعه، می توان به منظور بازتوانی افراد CABG POST جهت کاهش عوارض عمل جراحی از این پروتکل تمرینی استفاده کرد.